Popronde, het grootste reizende festival van Nederland, gaat, ondanks alle coronamaatregelen, door. Het wordt weliswaar geen festival zoals we jaarlijks gewend zijn, maar als troost komt er een mini-editie. Aanstaande zaterdag 10 oktober speelt aanstormend talent Josephine Odhil in Patronaat. 3voor12 omschrijft haar muziek als ‘een snufje Tame Impala, een theelepel Beach House en een flinke handvol Broadcast.’ Je begrijpt: deze combinatie maakt ons enorm nieuwsgierig. We belden Josephine Odhil – geheel coronaproof – op, om te praten over haar nieuwe project, haar muziek en haar inspiratie.
Josephine Odhil, oftewel Josephine van Schaik (haar echte naam), speelde met de band The Mysterons al op festivals als Lowlands, Trans Musicales, en ITGWO. Nu vond ze het hoog tijd voor een eigen project. Daar ontstond Josephine Odhil.
Je schrijft zelf de nummers en bepaalt de rode draad van je muziek, maar je staat er niet alleen voor. Hoe pak je het aan?
“Josephine Odhil is mijn eigen project, maar ik heb muzikanten om mij heen verzameld die heel erg betrokken zijn. Ze denken mee met de nummers en ik kan met ze sparren – daar ben ik enorm blij mee. Ik kan eruit gooien wat ik wil en enerzijds is het goed dat ik kritische stemmen tegenover mij heb staan. Zo tillen we de nummers naar een hoger level.”
Hoe omschrijf je je muziek?
“Het wordt Melodieuze Psychedelic Dream Pop genoemd. Het is heel dromerig. Ik mix mijn muziek met invloeden van Broadcast en Melody’s Echo Chamber. Ook laat ik mij inspireren door invloeden uit de jaren zestig.”
Wat vind je inspirerend aan de jaren zestig?
“Ik vind de sound en de vibe van sixties-muziek fijn. Het is heel organisch. Daarbij vind ik verhalen en personen uit die tijd inspirerend. Dit is te horen in mijn nummer Marjorie, over een vrijgevochten kunstenares uit de jaren vijftig en zestig. Ik vind haar inspirerend en enerzijds ook absurd: ze maakte bijvoorbeeld demonische tekeningen en stak die vervolgens in de fik.”
Hoe kwam je bij haar terecht?
“Wanneer ik bezig ben met een nummer en daarvoor bepaalde onderwerpen en personen onderzoek, kan ik mij helemaal verdiepen in Wikipedia-pagina’s. Ik klik dan door en door en vervolgens heb ik tig tabbladen openstaan, zó interessant. Ik denk dat ik zo ook bij de kunstenares Marjorie Cameron ben uitgekomen. Ze is niet zo bekend, maar een super mysterieuze vrouw.”
Is je nummer een ode aan Marjorie?
“Ja. Ik vind haar bijzonder, maar in haar tijd was ze een vreemde eend. Ik denk dat, als ze nu had geleefd, haar kunst heel anders door het publiek zou worden ontvangen. Daarbij is het nummer ook een ode aan de vrouwen die hun eigen gang gaan. Vrouwen die geen rekening houden met wat ervan hun verwacht wordt en die eigenheid hebben. Dat vind ik heel inspirerend.”
Geldt dat ook voor jezelf?
“Ik probeer het. Ik focus mij op mijn muziek en daarnaast ben ik ook illustrator, in beide passies probeer ik mijn eigen stijl te ontwikkelen. Ik ben niet iemand die een keuze maakt zodat het grote publiek het mooi vindt. Ik maak iets wat ik zelf wil en blijf dicht bij mijzelf.”
Wanneer kunnen we nieuwe nummers van Josephine Odhil verwachten?
“Eind dit jaar wil ik een eerste single releasen. We bouwen toe naar een album of EP die we in het najaar volgend jaar willen uitbrengen. We zijn in ieder geval druk aan het schrijven.”
Zaterdag sta je in Patronaat. Wat gaan we horen?
“Dromerige songs waar je lekker rustig op kan ‘viben’. Ik kijk er naar uit om eindelijk weer te kunnen optreden. Het podium op, en niet zomaar één: een enorm leuk en groot podium!”
